Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce

Zamknij

Umiejętność pracy w zespole jako umiejętność wymagana na współczesnym rynku pracy

W ofertach pracy bardzo często czytamy, że jedną z wymaganych umiejętności jest ta dotycząca pracy w zespole. Czy zadajecie sobie pytanie, o co tak naprawdę chodzi? Osoby, które mają jeszcze niewielkie doświadczenie zawodowe, czasem nie potrafią wskazać żadnych swoich doświadczeń w tym zakresie – nawet jeśli je mają. Po prostu nie wiedzą, co faktycznie oznacza praca w zespole.

Umiejętność ta jest jedną z cech najbardziej pożądanych przez pracodawców na współczesnym rynku pracy. W wielu przypadkach warunkuje ona sukces w pracy. Jest wiele miejsc i zawodów, w których – z uwagi na podział obowiązków oraz specjalizację pracowników – bez współpracy z innymi trudno mówić o efektywności. Co zatem charakteryzuje dobrą pracę zespołową? Oto jej kilka podstawowych cech.

Odpowiedzialność za pracę własną i pracę zespołu

Odpowiedzialność to bardzo istotna cecha w pracy zespołowej. Decyduje ona o tym, czy zadanie zostanie wykonane. Niekiedy postawa jednej osoby, która nie będzie poczuwać się do odpowiedzialności i nie wykona na czas swojej części zadania, może zaważyć na tym, że reszta osób w zespole nie będzie mogła zrobić tego, co do nich należy. Brak odpowiedzialności to również cecha charakterystyczna jednostek zwanych często „trutniami społecznymi”, czyli takich, które permanentnie usiłują wymigać się od obowiązków kosztem innych. Zachowują się tak, aby się „nie narobić”.

Umiejętność komunikacji

To bardzo ważny element. Można śmiało stwierdzić, że najważniejszy. Bardzo często kandydaci twierdzą, że posiadają umiejętność pracy w zespole, jako argument podając fakt, że „z każdym potrafią się dogadać”. Niestety to stanowczo za mało. Dobra komunikacja charakteryzuje się kilkoma cechami, bez których nie zaistnieje. Te cechy to:

  • jasne i zrozumiałe dla wszystkich przekazywanie informacji
  • aktywne słuchanie tego, co mówią inni członkowie zespołu (aktywne, tzn. z zadawaniem pytań i                   parafrazowaniem – sprawdzaniem, czy dobrze zrozumieliśmy)
  • dbanie o to, aby każdy miał pełny zestaw informacji, co wiąże się również z uzupełnianiem informacji na       bieżąco
  • używanie języka, który dla każdego jest czytelny i dla nikogo nie jest obraźliwy
  • dbanie o to, by nie było nieporozumień (np. w zakresie tego, kto odpowiada za dane zadanie)
  • precyzyjne informowanie o oczekiwaniach i zakresie zadań i obowiązków
  • nieignorowanie pytań i wątpliwości członków zespołu
  • brak dyskredytowania czy obrażania w jakikolwiek sposób osób, które wyrażają swoje niezadowolenie lub     wątpliwości.

Każdy członek zespołu musi wiedzieć, czego się od niego oczekuje, co dokładnie ma zrobić, kiedy i gdzie. Musi mieć też świadomość tego, że w razie pytań lub wątpliwości jest ktoś, do kogo może się zwrócić i uzyskać pomoc.

Otwartość na potrzeby innych

Praca w zespole wymaga współdziałania. Bez tego nie ma mowy o współpracy w zespole. Oznacza to, że grupa osób musi rozumieć i zgodzić się z tym, że cel ich wspólnej pracy jest ważniejszy niż cele jednostkowe. Nie znaczy to jednak, że praca w zespole pozbawia indywidualności. Wręcz przeciwnie – ona jej wymaga. Zespół zawsze pracuje lepiej, jeśli jego członkowie są różni. Co czyni współpracę właściwą? Każdy członek zespołu musi rozumieć potrzeby innych i mieć zdolność stawiania się w ich sytuacji.

Porównajmy dwa komunikaty:

1.     „OK, rozumiem, że nie możesz dzisiaj dłużej zostać, bo masz przedstawienie w przedszkolu, ale musimy skończyć tę część pracy do piątku. Mam nadzieję, że dasz radę zostać ze mną dłużej w pracy jutro”.

2.     „Nie chcę słuchać o twoim życiu prywatnym. Wiesz, że mamy deadline. Albo skończymy to dziś, albo jutro. Możemy jutro, ale wiedz, że ktoś inny na twoim miejscu mógłby zachować się inaczej”.

W obu sytuacjach cel został osiągnięty, ale w przypadku drugiej rozmowy brak wrażliwości na innych doprowadzi do niesympatycznej i „gęstej” atmosfery. Nie sprzyja to budowaniu zaufania w zespole i chęci pomocy.

Zdolność do kompromisu

Praca zespołowa to nie zawsze radość i sielanka. Dość często pojawiają się problemy wynikające z tego, że ktoś ma odmienny pomysł na wykonanie zadania. Ktoś inny uważa, że przydzielone mu zadanie nie jest dla niego odpowiednie, a jeszcze ktoś nie zgadza się z procedurą. W takich sytuacjach kluczowa jest umiejętność pójścia na kompromis. Dogadania się z pozostałymi pracownikami i szefem tak, aby wykonanie zadania było możliwe w oczekiwanym czasie i jak najlepiej. Pamiętaj jednak, że każdorazowe zgadzanie się na to, co proponują inni, nie jest kompromisem, tylko uległością.

Umiejętność budowania dobrej atmosfery

Proste? W teorii – tak. Ale w praktyce przeszkadzają w tym: egoizm, alienacja, brak empatii, plotkowanie, nieumiejętność słuchania. W efekcie kandydaci podczas rozmowy kwalifikacyjnej twierdzą czasem, że niby wszystko im się podobało w poprzedniej pracy, tylko atmosfera im nie odpowiadała. Niektórzy pracodawcy nie doceniają wagi dobrej atmosfery w miejscu pracy. Dobra atmosfera buduje zaufanie, a to element niezbędny do realizacji planów i właściwej współpracy w zespole. Jak o nią dbać? Czasem wystarczy zaparzenie kawy dla wszystkich chętnych lub wymyślenie pomysłu na prezent urodzinowy dla kolegi z pracy. Dbamy o przyjazną atmosferę, będąc pomocnym i życzliwym oraz unikając plotkowania.

Pamiętajmy, że miarą dobrej pracy zespołowej jest efektywne, prawidłowe realizowanie zadań w miłej atmosferze.